Skip to content
Menu
Muzeum Historii Ubioru
  • O Muzeum
  • Wystawy
  • Zaplanuj wizytę
  • Aktualności
  • Edukacja
  • Pracownia ubioru
  • Wesprzyj Muzeum
  • Kontakt
Muzeum Historii Ubioru

Dziennik Domowy – 1 kwietnia 1840

Opublikowano 5 kwietnia, 202022 sierpnia, 2022

Dziennik Domowy wydawany przez N. KAMIEŃSKIEO, Poznań, 1. kwietnia 1840 – fragmenty.

Pisownia oryginalna.

Mody. Paryż, dnia 21. Marca 1840.
Niewierz temu, jeżeli ci kto powie, iż z nastałym postem wszystko u nas pozamykało się w swych pokojach. Wprawdzie ustała krzykliwa wesołość karnawału, już niewidać na sali Ventadour owego historyczno-trefnisiowego życia, ale mody jak dawniej tak teraz zajmują smak, przemysł i fantazyą naszych modystek.

Najwięcej teraz noszą tkaniny lśniące jedwabne w mieniących kolorach, atłasy perłowe, u dołu i u stanika bramowane zielonym, czerwonym lub żółtym jedwabiem.

Wspomnieć należy o nowych, gustownych fartuszkach herbatowych, które teraz się upowszechniły. Są one z białego tulu lub gazy, w ząbki półksiężycowe u dołu wycięte, i fiołkami haftowanemi zdobne. Kwiateczki te są miłem przypomnieniem nadchodzącej wiosny. Fartuszek utrzymuje wstążka jasno-błękitna, z przodu spadająca nakształt szarfy, u góry śpilką złotą średniej wielkości przypięta.

Piękne są czapeczki a trois pieces, zdobne z jednej strony czarnemi koronkami i aksamitem, z drugiej słaniającem się różowem winogronem.

Dzieci, a mianowicie chłopczyków, ubierano powiększej części tej zimy w sukienki z czerwonego aksamitu, zielonemi lub żółtemi girlandkami kwiatów zdobne, u nich białe metalowe maleńkie guziczki, – tak ubranych widziano chłopczyków przechadzających się po bulwarach ze swojemi bonami. Dziewczątka maleńkie noszą sukienki z aksamit-atłasu, tkaniny lekkiej, gustownej, rękawki u sukienek przecięte, według potrzeby na haczyki jedwabne zapinane.

W ubiorach męzkich niewielkie zmiany. U fraków poły daniej wązkie i dla tego śmieszne, noszą teraz szerokie, prawie w czworogran krojona aż po szew pantalonów; kamizelki z materyi jedwabnej przerabianej lub aksamitu, mają zwykle wązki kołnierz szalowy, tła poczęści białego. Surduty ciemno-zielone, bronzowe, lub angielsko-czarne, na jeden rząd guzików, część wyższa u nich obcisła, poły krótkie ledwie kolan tykające. Pantalony trykotowe jasne, kamizelki kaszemirowe aż do góry na guziki w dalekich ustępach zapinane.

Objaśnienie ryciny. 

Objaśnienie ryciny.

1. Ubiór męzki. Surdt z kołnierzem szalowym i peleryną na ramiona opadającą; kieszenie na bokach i jeden rząd guzików. Pantalony obszerne. Kamizelka i krawat kolorowy.

2. Egipski turban. Suknia jedwabna z szeroką falbaną koronkową.

3. Turban jak u drugiej osoby. Suknia organtynowa złotem przerabiana o trzech falbanach. Szalik koronkowy, końce zaokrąglone.

4. Stroik na głowę aksamitny z piórem. Suknia atłasowa z koronką tulową, z przodu rozwarta i spięta wieńcem z klejnotów. Stanik bertką zdobny. Rękawki złożone są z obszernej bufki i koronek.

Rycina z Dziennika domowego z roku 1840 przedstawiająca dwie kobiety i mężczyznę w strojach wieczorowych.
Rycina 1, Dziennik Domowy, nr 13, 1 kwietnia 1840, zbiory Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej

  • O Muzeum
  • Wystawy
  • Zaplanuj wizytę
  • Wesprzyj Muzeum
  • Pracownia ubioru
  • Dowiedz się …
  • Edukacja
  • Kontakt
Logo Fundacji Muzeum Historii Ubioru: znak inspirowany splotem nici w tkaninie oraz napis „Fundacja Muzeum Historii Ubioru”.
  • Fundacja Muzeum Historii Ubioru
  • Wesprzyj Muzeum
  • Partnerzy
  • Współpraca
  • Dostępność
  • Polityka Prywatności
  • Pracownia ubioru
  • Muzealny Newsletter
  • Kolekcja online
  • Praktyki i wolontariat
  • Wypożyczenia
  • Kontakt
Facebook
Pinterest
Pinterest
fb-share-icon
Instagram
©2026 Muzeum Historii Ubioru | Powered by SuperbThemes